Доцна попладнево, на денот на големиот христијански празник Задушница, под мотото дека „љубовта е посилна од смртта“, во пробиштипското село Ратавица се одржа 44-тиот „Марш за ангелите“.
Колоната тргна од спортското игралиште каде семејствата, пријателите и граѓаните оддадоа почит на 63-те прерано згаснати животи и на 217-те повредени во трагедијата во „Пулс“ во Кочани.
Во емотивно и бунтовно обраќање, Сашко Јачевски, татко на настраданиот Александар Глигоровски, побара едноминутно молчење на местото за рекреација каде што, како што рече, „не треба да палиме свеќи“, упатувајќи остри критики до институциите.
-Немаме веќе доверба во институциите. Не можеме ова повеќе вака да го трпиме. Мораме да го кренеме гласот. Јас знам да се извинам, но знам и да простам на оние кои ја бараат прочката. Не можеш да им простиш на оние коишто не бараат прочка и не ја признаваат вината. Ако им прости Судот на тие што направија грев, верувајте дека повторно истата грешка ќе ја направат затоа што мислат дека се во право. Тука сме за да бараме правда. Бараме правда во судница. Пресуда во судница, а не пресуда на улица. Јас знам дека сам нема да можам да се борам против оваа анархија, но заедно со вас можеме да ја изнудиме вистинската правда за сите починати, за сите 217 повредени и за сите следни генерации. Виновниците се обидуваат да нѐ испровоцираат, но и ние сме луѓе од крв и од месо. И ние имаме душа, но изгорена душа луѓе. Изгорена до пепел, истакна Јачевски.
Додека траеше говорот, присутните жители на Ратавица не ја криеја својата солидарност, давајќи гласна поддршка со постојани извици: „Не сте сами, со вас сме!“.
Пред присутните се обрати и Валентина Христовска, мајка на Павел Христовски, која низ солзи се заблагодари за единството на малата заедница.
– Овде сме да сведочиме дека љубовта е посилна од смртта и дека споменот за нашите деца живее во секое наше срце. Ќе ги повикаме по име, затоа што тие не се бројки. Тие се наши деца. Наши радости. Наши надежи. Нека секое изговорено име биде молитва. Нека секоја запалена свеќа биде светлина за нивните души. Нека секој наш чекор биде завет дека никогаш нема да ги заборавиме, истакна Христовска.
За време на говорот таа ги прочита имињата на сите 63 починати, со порака дека тие не се само бројки, туку „наши радости и наши надежи“.
По комеморативниот дел, колоната се упати по улиците на Ратавица. Маршот накратко запре на специфична локација од каде се гледаат селските гробишта, каде учесниците со тишина и молитва му оддадоа посебна почит на нивниот сограѓанин Александар Глигоровски.
-Сакав да покажам дека во едно вака мало место, малку луѓе, но со големо срце и единство можеме да покажеме како треба да функционираме. И јас бев како вас, но не посакувам на никој да биде како нас. Ова боли, ова тежи, од ова не се излегува. Луѓе, нема утеха, нема среќа, нема живот. Ви благодарам за огромната поддршка која навистина многу ни значи, се обрати пред своите сограѓани Сашко Јачевски.
„Нека секој наш чекор биде завет дека никогаш нема да ги заборавиме“, беше порачано на крајот од собирот, со молитва Господ да ги насели починатите во Царството Небесно.
©2011 - 2026 Текстовите и другите содржини се сопственост на Канал 8 ИПТВ.
Не е дозволено нивно целосно или делумно преземање, користење или реемитување.
