Кога во периодот 2012 – 2015 година со голема помпезност се најавуваа и почнаа градежни работи на проектот за реконструкција на примарната водоводна мрежа во Кочани, граѓаните се надеваа дека конечно ќе завршат децениските проблеми во водоснабдувањето.
Денес, околу една деценија подоцна, реалноста на терен, особено на главната улица „Маршал Тито“, е поразителна: новиот водовод протекува во просек на секои десетина метри, а тротоарите и коловозот се претворени во мозаик од постојани прекопувања и крпеници.
Официјалните податоци од тој период говорат за сериозна инвестиција од околу 1,1 милион евра (приближно 68 милиони денари). Овие средства, обезбедени од финансиски извори од странство, во рамките на државниот проект за подобрување на водната инфраструктура, беа наменети за реконструкција на „јадрото“ на градскиот водовод – главните доводни цевки и потисниот цевковод. Главен изведувач на работите беше ГД „Жикол“ од Струмица.
Сепак, наместо очекуваната долговечност и стабилност, се чини дека Кочани доби систем кој е во континуиран „инфаркт“. Критичната нишка на овој проект лежи токму во фактот што „модерните“ линии пукаат на локации каде што се очекуваше подолготрајно решение. Честите интервенции на „Маршал Тито“ на пример, но и на другите клучни улици каде што се работеше, ги демантираат најавите дека загубите на вода ќе се сведат на минимум.
Она што најмногу ги револтира граѓаните е сознанието дека новопоставената мрежа не издржа ниту една деценија без сериозни дефекти. Иако инвестицијата имаше благородна цел – целосно исфрлање на старите и штетни азбестни цевки и обезбедување еколошка и здравствена сигурност – моменталната состојба со постојаните прекопувања на тротоарите создава впечаток дека она старото, иако дотраено, било поквалитетно од ова новото.
Парадоксално е што по вложени милион евра за поставување цевки со подобрена пропусна моќ, КЈП „Водовод“ наместо да ги намали трошоците за одржување, сега е принудено постојано да „крпи“ нови дефекти. Зачестеното раскопување не само што ги „јаде“ парите на граѓаните, туку и ја уништува скромната урбана естетика на градот.
Целта на проектот беше да се овозможи непречено водоснабдување и редукција на енормните загуби кои претходно изнесуваа над 40%. Сегашното „пукање по шевовите“ на новиот систем наметнува прашања за квалитетот на изведбата во мандатот на тогашното раководство.
Кога еден проект финансиран со кредити, кои граѓаните ги враќаат со години, почнува да откажува толку брзо, тогаш не станува збор за прогрес, туку за нечија скапа грешка. „Случајна“ – или од незнаење?
Кочани денес останува заглавено помеѓу „модерната“ инфраструктура на хартија и постојаните ровови на терен, оставајќи ги граѓаните да се прашуваат – каде навистина завршија нивните милиони?
©2011 - 2026 Текстовите и другите содржини се сопственост на Канал 8 ИПТВ.
Не е дозволено нивно целосно или делумно преземање, користење или реемитување.
